Cihazlar merkezî sunucudan geçmeden doğrudan bağlanır.

Klasik VPN’de tüm trafik merkezî bir sunucudan geçer. Lattix’te cihazlar birbirine doğrudan bağlanır. Bunun üç sonucu var: yol kısaldığı için gecikme düşer, paylaşılan sunucu kapasitesi bir tavan oluşturmaz ve aradaki sunucu düştüğünde bağlantının durması diye bir durum kalmaz.

Hayır. Lattix sıfır yapılandırma hedefiyle tasarlandı: cihaz ağa katıldığında bağlantı kendiliğinden kurulur. Anahtar üretimi, adres bloğu seçimi ve yönlendirme kuralları gibi klasik VPN kurulumunun en uzun süren adımları ortadan kalkıyor.

Yalnızca uçlar. Bağlantı uçtan uca şifrelenir; aradaki hiçbir bileşen, sağlayıcı dahil, içeriği çözemez. Merkezî bir sunucu olmadığı için trafiğin toplandığı bir nokta da yoktur.

Ağ yazılımında bellek güvenliği açıkları en sık görülen güvenlik zaafiyetlerinden biridir. Rust bu sınıf hatayı dil düzeyinde engeller — çalışma zamanında tespit etmeye çalışmak yerine derlenmesine izin vermez.

Güvenlik iddiasını incelenebilir kılıyor. Kapalı bir üründe şifrelemenin gerçekten uçtan uca olduğuna güvenmek zorundasınız; açık kaynakta bakabilirsiniz. Bir VPN’de bu ayrım, ürünün en temel vaadiyle doğrudan ilgili.

Windows, macOS ve Linux üzerinde çalışır. Cihazlar aynı ağa katıldıklarında işletim sistemi farkı bağlantıyı etkilemez.

Evet. Dağıtık çalışan ekipler ve kendi ağını kuran altyapı sahipleri için tasarlandı. Cihazlar birbirine doğrudan bağlandığı için merkezî bir VPN sunucusu işletmek gerekmiyor.

Cihaz ağa katılır ve bağlantı kendiliğinden kurulur; anahtar üretmek, adres bloğu seçmek veya yönlendirme kuralı yazmak gerekmez. Klasik VPN’de bu adımlar cihaz başına tekrarlandığı için ekip büyüdükçe kurulum yükü de büyür.

İkincisi. Abone olduğunuz ve trafiğinizin bir sağlayıcının sunucularından geçtiği bir hizmet değil; kendi cihazlarınızı birbirine bağladığınız bir ağ katmanı. Bu ayrım pratikte şu anlama geliyor: trafiği taşıyan bir üçüncü taraf yok, dolayısıyla güvenilmesi gereken bir üçüncü taraf da yok.